Czy w związku z nowelizacją rozporządzenia o stanie epidemii wprowadzającą “zakaz przemieszczania się” można jeździć prywatnym samochodem? I w ile osób? Odpowiadamy.

 


Uwaga! W związku z wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 marca 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii opisany tu stan  prawny uległ zmianie. O nowych uregulowaniach piszemy tutaj.


 

Rozporządzenie wprowadza §3a, zgodnie z którym w okresie od dnia 25 marca 2020 do 11 kwietnia 2020 wprowadza się zakaz na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przemieszczania się osób przebywających na tym obszarze.

 

Jest to generalny zakaz przemieszczania się. Jako że przepis w tym miejscu nie różnicuje sposobów przemieszczania się, przyjąć nalezy że ten generalny zakaz dotyczy wszystkich środków.

 

Następnie w przepisie tym przewidziano wyjątki od zakazu przemieszczania, sytuacje w których przemieszczanie się jest dozwolone, przez pryzmat celu przemieszczania się. W drodze wyjątku od generalnego zakazu przemieszczanie się jest więc dozwolone w celu:

1) wykonywania czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub pozarolniczej działalności gospodarczej, lub prowadzenia działalności rolniczej lub prac w gospodarstwie rolnym, oraz zakupu towarów i usług z tym związanych;
2) zaspokajania niezbędnych potrzeb związanych z bieżącymi sprawami życia codziennego, w tym uzyskania opieki zdrowotnej lub psychologicznej, tej osoby, osoby jej najbliższej w rozumieniu art. 115 § 11 ustawy z dnia6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128), a jeżeli osoba przemieszczająca się pozo-staje we wspólnym pożyciu z inną osobą – także osoby najbliższej osobie pozostającej we wspólnym pożyciu,oraz zakupu towarów i usług z tym związanych;
3) wykonywania ochotniczo i bez wynagrodzenia świadczeń na rzecz przeciwdziałania skutkom COVID-19, w tym w ramach wolontariatu;
4) sprawowania lub uczestniczenia w sprawowaniu kultu religijnego, w tym czynności lub obrzędów religijnych.

 

Następnie §3a ust. 2 przewiduje dwa ograniczenia od powyższego wyjątku od zakazu przemieszczania się, tj. jeżeli owo dozwolone przemieszczanie odbywa się:

1) pieszo – to jednocześnie mogą się poruszać dwie osoby w odległości nie mniejszej niż 1,5 m od siebie;
2) środkami publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu art. 1a ust. 4 pkt 3a ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r.o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. z 2018 r.poz. 295) – to środkiem tym można przewozić, w tym samym czasie, nie więcej osób, niż wynosi połowa miejsc siedzących.

 

Z powyższego wynika, że przemieszczanie się pojazdami jest dozwolone tylko w sytuacji kiedy odbywa się w jednym z ww. celów stanowiących zwolnienie z generalnego zakazu przemieszczania się. W przypadku gdy przemieszczanie się pojazdem jest dozwolone, nie doznaje ono żadnych ograniczeń, co oznacza że w pojeździe może przebywać dowolna liczba osób (pamiętajmy oczywiście o publicznym transporcie zbiorowym, gdzie przemieszczanie co do zasady odbywa się również pojazdami).

 

Tytułem przykładu, jeżeli przemieszczamy się na niezbędne zakupy żywnościowe, to robiąc to pieszo możemy robić to maksymalnie w “grupie” dwie osoby w odległości nie mniejszej niż 1,5 m od siebie, natomiast jeżeli jedziemy samochodem to możemy jechać w dowolną liczbę osób. Z punktu widzenia zapobiegania kontaktom jest to nie do końca logiczne, ponieważ siedzenie obok siebie 40cm w samochodzie jest z pewnością sytuacją bardziej narażającą na zakażenie niż przemieszczanie się pieszo na wolnym powietrzu w odległości zawsze nieco większej, niemniej tak zostały skonstruowane omawiane tu przepisy.

 

Rozporządzenie zmieniające znajduje się tutaj.