Podatek akcyzowy, podobnie jak podatek od towarów i usług to podatek pośredni, obciążający tylko niektóre wyroby konsumpcyjne. Podlega mu m.in. import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W rozumieniu prawa celnego takim samochodem nie jest pojazd kolekcjonerski.

 

Właściciel pojazdu kolekcjonerskiego, który nabył taki samochód poza Unią Europejską nie zapłaci ani cła ani akcyzy. Warunkiem jest uzyskanie opinii rzeczoznawcy. Podobnie jest w przypadku sprowadzenia takiego auta z innego kraju Unii Europejskiej – pojazdy kolekcjonerskie, które zostały nabyte wewnątrzwspólnotowo nie są opodatkowane akcyzą. Muszą one jednak spełniać pewne kryteria.

 

Czy pojazd kolekcjonerski można utożsamiać z pojazdem zabytkowym? Nie. Pojazd kolekcjonerski to pojęcie stosowane w terminologii celnej. Aby dany pojazd uznać za kolekcjonerski, musi on spełnić szereg kryteriów oraz być zakwalifikowany jako przedmiot kolekcjonerski, zgodnie z kodem 9705  Nomenklatury Scalonej.

 

Zgodnie z Załącznikiem I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, pozycja 9705 obejmuje kolekcjonerskie pojazdy silnikowe o znaczeniu historycznym lub etnograficznym:

a) w oryginalnym stanie, bez istotnych zmian podwozia, karoserii, układu kierowniczego, hamulcowego, systemu napędowego lub zawieszenia, silnika, skrzydeł itp. Dopuszczalna jest naprawa i konserwacja, a uszkodzone lub zużyte części, akcesoria i podzespoły mogą być zastąpione, pod warunkiem że pojazd silnikowy jest zachowany i utrzymany w odpowiednim stanie historycznym. Pojazdy silnikowe zmodernizowane lub zmodyfikowane są wykluczone;

b) w przypadku pojazdów silnikowych, które mają co najmniej 30 lat;

c) modelu lub typu, który nie jest już produkowany.

 

W przypadku pojazdów silnikowych, które spełniają powyższe trzy kryteria, uznaje się, że mają wymagane cechy do włączenia do kolekcji: są stosunkowo rzadkie, nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym celem, są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi artykułami użytkowymi oraz posiadają znaczną wartość. Pozycja ta obejmuje również przedmioty kolekcjonerskie:

  • pojazdy silnikowe, niezależnie od daty ich produkcji, które, co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym,
  • wyścigowe pojazdy silnikowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub międzynarodowych wydarzeniach.

Części i akcesoria pojazdów silnikowych klasyfikowane są w tej pozycji, pod warunkiem że są oryginalnymi częściami lub akcesoriami, mają co najmniej 30 i nie są już produkowane. Repliki i reprodukcje są wykluczone, chyba że spełniają powyższe trzy kryteria.

 

Samo spełnienie powyższych kryteriów nie sprawi, że sprowadzenie do kraju takiego pojazdu będzie z urzędu zwolnione z podatku akcyzowego. Osoba deklarująca pojazd jako kolekcjonerski musi odpowiednio udokumentować ten fakt poprzez przedstawienie odpowiedniej opinii, np. rzeczoznawcy samochodowego – eksperta ds. pojazdów zabytkowych lub zaświadczenia/opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków, które są wydawane na podstawie opinii rzeczoznawcy. Osoba sporządzająca taką opinię powinna w miarę szczegółowo odnieść się do kryteriów Nomenklatury Scalonej lub wykazać wartość historyczną pojazdu.

 

Co wymaga podkreślenia, taka opinia nie gwarantuje jeszcze zaklasyfikowania pojazdu jako kolekcjonerskiego. Jest to dokument pomocniczy, ułatwiający organom celnym dokonanie właściwej klasyfikacji celnej. Zgodnie z orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych, organ nie jest związany opinią, ponieważ podlega ona ocenie jak każdy inny dowód w sprawie. Jeżeli organ poweźmie jakiekolwiek wątpliwości, będzie mógł dokonać weryfikacji opinii, a w ostateczności nawet uznać, że nie jest ona wystarczająca do uznania, że dany pojazd ma charakter kolekcjonerski. Nawet wpisanie pojazdu do Wójewódzkiej Ewidencji Zabytków nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że spełnia on kryteria Wspólnej Taryfy Celnej. Taki wpis jest dokonywany bowiem po spełnieniu innych przesłanek oraz na innej podstawie prawnej. Na potrzeby importu wiążące kryteria znajdują się w przepisach dot. WTC.

 

Zgodnie z art. 109 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, dla celów związanych z rejestracją samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany wydać na wniosek zainteresowanego podmiotu dokument potwierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju. Należy więc zwrócić się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o wydanie takiego zaświadczenia.


Przeczytaj również: